Dominika i Jakub Zarembscy

This is the end, my only friend, the end...

2010-02-10T16:59:00.007+01:00

Kochani, jako że ciężko jest pisać na trzech różnych blogach a tak przykro zaniedbywać któryś z nich, postanowiłam od dziś zamknąć swoją radosną twórczość na bloggerze.
Jeśli komuś zdarza się tu zaglądać a wierzę, że tak, już teraz zapraszam na zdjęciowego bloga którego znajdziecie tutaj - Fotografia ślubna.
"Po godzinach" zapraszam na swoja prywatę czyli Pillowbook.

Pozdrawiam wszystkich cieplutko w to zimowe popołudnie i zapraszam.
Dominika

Urodzinowa niespodziewajka

2010-01-29T22:03:00.000+01:00

Kochani, pragnę Was zawiadomić, że w dniu dzisiejszym dołączyłam do prestiżowego grona reporterów ślubnych skupionych w międzynarodowych stowarzyszeniach fotografów ślubnych tj. Wedding Photojournalist Association (WPJA) oraz Artistic Guild Wedding Photojournalist Association (AGWPJA).

Chcę w tym miejscu bardzo podziękować wszystkim naszym dotychczasowym parom, bo tylko dzięki wspaniałej współpracy z Wami było możliwe to wyróżnienie :)

PS: A to że akurat jutro mam urodzinki to czysty przypadek. :) Będzie co świętować!

sesja ciążowa

2009-11-29T18:51:00.003+01:00

Zawsze stałam po tej ulubionej stronie obiektywu jednak Jakub uparł się, że koniecznie chce zrobić mi zdjęcia ciążowe.

Sesja ciążowa i ja to jakies nieporozumienie, pomyslałam.

Długo trwało namawianie mnie bo sporo przytyłam w ciaży (23 kilo :/) i naprawdę czułam się jak hippo.

No dobra, raz się żyje a to może moja ostatnia ciąża.

Wybrałam się do ulubionej Pani Malwinki żeby mnie uczesała i Pani Agnieszki żeby zrobiła mi makijaż i to jedyne na co miałam wpływ w wyglądzie w 34 tygodniu ciąży.
Dziś oglądając te zdjęcia chciałabym namówić każdą kobietę, nieważne czy szczupłą czy mniej szczupłą na taką sesję ciążową.

Każda kobieta jest piękna w tym stanie i ja w to uwierzyłam, oglądając te zdjęcia :-)))

A Tobie, Jakub bardzo dziękuję :*

O trzaskaniu, całowaniu po rękach i waleniu drewnianymi łyżkami

2009-11-09T16:30:00.008+01:00

Zwykle mamy w zwyczaju pytać przyszłych Młodych, czy region z jakiego pochodzą a w jakim będzie odbywała się uroczystość zaślubin ma swoje zwyczaje, obrządki związane z tym dniem. Zwykle odpowiedz brzmi że niczego takiego nie ma... A jednak...

O trzaskaniu dowiedzieliśmy się za późno by je uwiecznić. Ale obiecujemy sobie, że fotografując kolejny ślub na Górnym Śląsku go nie przegapimy.

Jest to obrządek bicia całej porcelany w domu Panny Młodej poprostu na klatce schodowej. Młodzi mają później zajęcia na 4 godziny by nie została ani jedna łupina.

Kasię poznałam (oprócz korespondencji mailowej) na dwie godziny przed ślubem. Piękna, drobna kobieta, szalenie delikatna i skromna. Przygotowania zajęły dosłownie 5 minut by za chwilę pojawił się wybranek Kasi, Adam. Mamy młodych były dobrymi znajomymi, więc atmosfera od początku była bardzo rodzinna... Do rozładowania atmosfery przyczynił się także mój mąż, który podczas błogosławieństwa nie zauważył niskiego stolika i na niego wpadł by zaraz potem z brzdękiem uderzyć głową w żyrandol :D On z miną przepraszająco skruszoną, a reszta uchachana...

Ślub odbył się w pięknym kościele św. Szczepana w Katowicach - Bogucicach.
Było sporo wzruszenia i pięknych życzeń od rodziny i przyjaciół.
Chlebem i solą witał Młodych gospodarz pięknej restauracji Marysin Dwór. Pałeczkę przejął Wodzirej, by zagrzać wszystkich do doskonalej zabawy. Było dużo śmiechu i przedniej zabawy.

Około północy ponownie mnie zaskoczono gdyż... Na Górnym Śląsku zwyczajowo to Młody zdejmuje Młodej welon, a Młoda Młodemu muchę. Niby nic, ale Młody nim zdejmie Młodej welon, musi przedostać się przez tłum kobiet bijących go po rekach drewnianymi łyżkami. U Młodej wygląda to nieco przyjemniej, gdyż tu przeszkadzajką są mężczyźni obcałowujący Młoda po rękach.

Dodam także, bo to się rzadko zdarza, zespół który grał na tym weselu to nie tylko świetna muzyka ale też wspaniali ludzie. Czas w ich towarzystwie płynął bardzo szybko i nim się obejrzeliśmy, mieliśmy wczesny ranek dnia następnego...

Klasycznie zapraszam do obejrzenia reportażu i pleneru który odbył się w skansenie w Chorzowie.

Stańko...

2009-11-09T12:08:00.009+01:00

Wyczekiwane 39 tygodni ciąży uwieńczyło pojawieniem się na świecie mojego drugiego syna, Stasia. Nie było łatwo, o nie. Ale jestem bardzo dumna sama z siebie i z tego małego człowieczka.

Dodam, że Staś urodził sie 27 października o godz. 0.15, Ważył 3880g a mierzył 55 cm. Parametry już uległy zmianie bo maluch wcina mleczko jak najęty :D
Przyznaję też że gdzieś odleciała (mam nadzieję że na chwilę) moja wena pisarska ale małymi kroczkami wrócę do siebie.

A oto Stanisław Jakub Zarembski :*

W przyspieszonym rytmie serca

2009-10-08T21:00:00.006+02:00

Joanna i Tomasz. Na początku sierpnia powiedzieli sobie TAK w pięknej katedrze w Pruszkowie. Joanna to oczko w głowie taty, Tomasz to pierworodny. Nie dziwiło mnie zatem że podczas błogosławieństwa to męska część rodziny, tj. ojcowie, byli totalnie rozmiękczeni. Sama poryczałam się podczas fotografowania tego momentu.
Joanna obawiała się że tato zamiast odprowadzić ja do Tomka, najnormalniej na świecie zwieje z kościoła. Wszystko jednak potoczyło się jak w bajce i ekspresowym tempie :-))
Co mogę dodać to to, że Elvis żyje :-))

Kochani do zobaczenia mam nadzieje niebawem jak uporacie się z remontem, a ja z porodem :-))

A w Austrii padał śnieg

2009-10-08T20:42:00.002+02:00

W radio tego dnia podawali informacje, że w Austrii padał śnieg i nastąpiło duże oziębienie. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie fakt że słuchałyśmy tych wiadomości w upalny lipcowy dzień.
Było upalnie ale poddasze należało do tych szczególnie gorących gdyż Właśnie tam Magda przygotowywała się do tego ważnego dnia. Dnia w którym wszem i wobec powiedziała TAK swojej miłości czyli Przemkowi. Przygotowanie było bardzo kobiece bo uczestniczyły w nim zarówno mała Helenka która wtedy miała 3 miesiące, siostry Magdy i mama. Każdy gest był celebrowany by móc odtwarzać w przyszłości każda chwile tego szczęśliwego dnia. Wszystko odbywało się w ogromnej radości, miłości i w głębokiej uwadze na swoich bliskich.
Msze odprawiało dwóch zaprzyjaźnionych księży, którzy tym bardziej wzmacniali tą uroczystość gdyż byli świadkami "zakiełkowania" tej Miłości.
Wesele odbyło się w przepięknym dworze Akant. Był ogrom dobrej muzyki, jedzonka i wyśmienitej zabawy.
Tradycyjnie przesyłam kilka kadrów z tego pięknego dnia :-)
Od razu przesyłam także cieplutkie pozdrowienia Młodym mimo jesieni za oknem.

przyszłorocznie

2009-09-09T09:38:00.003+02:00

Wczoraj mieliśmy okazję spotkać się z Agatą i Norbertem żeby sformalizować nasze przyszłoroczne zlecenie. Niby szybka akcja bo młodzi konkretnie wiedzieli co i jak ale... Mocno ociągaliśmy się z rozstaniem i skończyło się na dwugodzinnych opowiastkach i anegdotach z życia wziętych. Dawno tak się nie uśmiałam i naprawde cudnie się bawiłam (mimo że tylko przy kawie i herbacie ;-)).
Z miejsca pozdrawiam cieplutko przyszłych Młodych i ze zniecierpliwieniem czekam już tej uroczystości. Będzie się działo!!.
Wykorzystując ten wpis chciałabym także bardzo podziękować za wszystkie polecenia (mam tu na myśli dwa niezależne źródła czyli Paulę i Olę). Kochane wielkie dzięki :-)))

gdzie owocem Miłości jest... mała fasolka :-))

2009-08-25T19:32:00.005+02:00

Nie miałam okazji poznać Oli i Michała wcześniej. Do roboty czysto papierkowej zwykle wysyłam męża. I przyznaję, że wiele tracę bo to jedno spotkanie przed uroczystością to skarbnica wiedzy o przyszłej Parze Młodej ale też ogrom przyjemności z kontaktu z niezwykłymi ludźmi.

Tak naprawdę uwielbiam moment pleneru gdy możemy sobie już beztrosko popaplać i jakoś żal się rozstawać bo czas wspólnej pracy dobiega końca. Obiecuję sobie także nikomu nie odpuścić z naszych przyszłych Młodych Par, zarówno tych już zaklepanych jak i przyszłych.

Tego dnia lało jak z cebra. Wpadliśmy do domu Oli i Michała totalnie przemoczeni (chyba opatentuję sobie kaloszki w bagażniku :-))). Cała akcja rozgrywała się pieruńsko szybko włącznie z przygotowaniami, mszą i weselem. A było pięknie i miłośnie.

Spotkaliśmy się miesiąc później na plenerze i rozmów z Olą nie było końca gdyż... Okazało się że Ola jest w ciąży :-))) Sami wiecie (a może nie wiecie), że podobne łączy stąd mogłyśmy sobie pogadać o różnych ważnych sprawach związanych z tym faktem choć pewnie trochę to nudziło naszych mężów.

szaleństwa dzieciństwa

2009-08-16T22:20:00.002+02:00

Podczas dzisiejszego pleneru z Magdą i Przemkiem, zaskoczył mnie widok niczym nie przejmujacych sie, wariujących dzieci. I nie byłoby nic zaskakującego w tym gdyby nie fakt, że zabawy były uskuteczniane w jednej z najbardziej prestiżowych fontann w Warszawie...
Gdybym miała 25 lat mniej też bym tak powariowała :-))

Zażarcie i zawzięcie

2009-07-11T12:34:00.004+02:00

Wszyscy czekali ze zniecierpliwieniem "dojedzie, nie dojedzie". Mowa o zaprzyjaźnionym księdzu Irku, który aby udzielić błogosławieństwa Młodym pędził do nich z Górnego Śląska po wcześniejszym odprawieniu mszy porannej...

"...Martyna kocha Roberta zawzięcie (lub "za wzięcie") a Robert Martynę zażarcie (lub "za żarcie")..."

Takimi zabawnymi słowami rozpoczął swoje kazanie i Wszyscy buchnęli śmiechem.
Wiem, że jestem wtedy w pracy, ale na moment kazania uwielbiam usiąść w ławce i wysłuchać tych słów płynących tylko dla Młodych. A słowa mówione przez Przyjaciela zawsze ruszają serca, śmieszą do łez i budzą salwy śmiechu...

W takich momentach myślę sobie "Kurcze, mam szczęście, że Ci Młodzi dopuścili mnie bym mogła uczestniczyć w tak ważnych dla nich chwilach".

Martyno i Robercie, wielkie dzięki, że mogłam być z Wami tego dnia i cieszyć się Waszym Szczęściem.

Poniżej tradycyjnie kilka z tych złapanych chwil :-))

Przerwa na "TAK"

2009-07-09T21:42:00.008+02:00

Mea Culpa, że tak zaniedbuję pisanie, a przecież roboty dużo i tak wielu ciekawych, nowopoznawanych ludzi... Myślę, że to dobry moment by napisać o Iwonie i Radku.Otóż Ci Młodzi powiedzieli sobie TAK w majowe popołudnie, między jedną ulewą a drugą, w uroczym miasteczku co z nazwy tylko należy do Podlasia ale sercem do Mazowsza, mowa tu o Sokołowie Podlaskim. Tylko na moment ich uroczystości i chyba na wyłączne życzenie niebo się rozchmurzyło by razem z Młodymi i przybyłymi gośćmi radować się tą uroczystością.

Poniżej kilka uchwyconych chwil z tego pięknego dnia, cały reportaż natomiast niebawem znajdzie się w galerii par. :-)

Pozdrawiam tu Młodych i Drużbów z którymi spędziliśmy naprawdę bardzo radosne chwile.

Warszawa jest piękna...

2009-06-18T22:41:00.006+02:00

...w Warszawie jest wszystko, wiadomo stolica i tyle. Lecz chyba najpiękniej jest własnie nad Wisłą... Tak brzmiały słowa piosenki z kasety, którą regularnie odsłuchiwałam ze sto razy dziennie. Miałam wtedy 5 lat a kaseta miała na jednej stronie balladę o Warsie i Sawie a na drugiej stronie o Szewczyku Dratewce (z tej strony nie pamiętam ani jednego dialogu :)). Tak sobie wyśpiewałam tą Warszawę.
Więc łażąc właśnie nad Wisłą znalazłam knajpkę La Playa.
Można napic się tam piweczka w upalny dzień jak i zagrać w plażową siatkę.
Taki prawie letni, leniwy klimacik...

to był maj...

2009-06-12T10:42:00.021+02:00

Edytę i Michała miałam okazję poznać dopiero na kilka godzin przed radosną uroczystością :-))
Mały stresik przed nieznanym i ciepłe przyjęcie naszych dwóch skromnych, dużych osóbek :D
Młodzi piękni i czuli a rodzice Panny Młodej przyjaźni i bardzo radośni.
Mama Edyty natychmiast ugościła nas w kuchni pysznymi kanapeczkami. I przy kawusi i śniadanku rozpoczęliśmy przygotowania. Znaczy my zdjęcia a rodzina przygotowania.
Poniżej kilka zdjątek. Akurat z przewagą BW bo szalenie mi się podobają :-)

Edyto i Michale, w imieniu swoim i Jakuba, bardzo chciałam podziękować za wspaniałą współpracę, rewelacyjne towarzystwo i życzyć Wam samych Szczęśliwości na nowej drodze życia :-))

Backstage'owo

2009-06-08T23:43:00.000+02:00

Wiem, że zaniedbuję ostatnio prezentację zdjęć ślubnych. Robią się, robią, a efekty postaram się pokazywać małymi partiami już w przyszłym tygodniu. Dziś za to takie małe zdjęcie "od kuchni". Jakub zakosił mi na ten moment moją 135L (serdeczne podziękowania dla Julii Molner za utwierdzenie w przekonaniu swoimi pracami że jest to magiczne szkło) więc nie pozostało mi nic innego jak stać z boku...

wielki mały człowiek

2009-05-29T22:50:00.000+02:00

Wykorzystując, ze mój ulubieniec odwiedził mój dom wraz ze swoimi rodzicami, cyknęłam kilka fotek.
Nie mam doświadczenia w fotografowaniu maluchów ale za 5 miesięcy będę miała wiele sposobności by opanować ten warsztat... :-))
A teraz Oskar i Piotr :-)

zastępczy mąż

2009-05-21T08:35:00.000+02:00

Podczas przygotowań do uroczystości Edyty i Michała (ktorych tu gorąco pozdrawiam), Panna Młoda podrzuciła temat męża zastepczego. Nie jestem pewna czy dobrze zarejstrowałam natomiast jest to... I to jest dla mnie szok...

Jest to "Taki Pan" wynajęty by powiedzieć nam sakramentalne "Tak" w imieniu Pana Młodego, który nie mógł pojawić się na uroczystości. Jedyne co przychodzi mi na myśl, to wojna lub ciężka choroba Młodego. To samo jest chyba z "Żoną Zastępczą?
Załatwienie takiej sprawy wymaga wielu zgód zwierzchników koscioła wiec nie jest to błaha sprawa i powszechnie stosowana.

Przyznam, że fotografowałam już Parę Młodą, gdzie tylko jedna osoba przyrzekła przed Bogiem natomiast odbiorcą tych słów był ten jeden jedyny.

Wiem, że blodżek czyta mała garstka osób natomiast jeśli ktokolwiek słyszał o takim ślubie prosiłabym o odzew.

w Ogrodzie Połamanych Latarni czyli sezon ślubny zaczęty :-))

2009-05-15T20:36:00.000+02:00

Z Kingą i Sebastianem spotkaliśmy się w ich mieszkaniu w Józefosławie.

Spodobało mi się to, że wypracowali miedzy sobą ugodę i gdy jedno mówiło za długo drugie podnosiło rękę i jak uczniaki w pierwszej klasie wołali "teraz ja, teraz ja" :D

Ich ważny dzień odbył się w Wielką Niedzielę.

Kinga zdecydowała że najlepiej pomaluje się ona sama stąd salon kosmetyczny miałam "pod ręką".

Jakub w międzyczasie fotografował przygotowania Sebastiana. Wszyscy spotkaliśmy się w ich wspólnym mieszkaniu by wyruszyć do kościoła św. Anny.

Kościół o jakim marzy każdy fotograf :-))

Wszystko potoczyło sie w oka mgnieniu i wszem i wobec padło to upragnione przez Mlodych sakrmentalne "TAK".

Pod kosciołem czekali rodzina i przyjaciele. Było sporo wzruszenia jak i śmiesznych sytuacji.

Wesele odbyło sie w przepieknej Villi Julianów otoczonej wspanialym ogrodem.

Były pierwszy pocałunek i pierwszy taniec...

W międzyczasie udaliśmy się do ogrodu by tam "cyknąć" kilka ujęć wśród lampionów i uroczych latarenek.

I gdy Młodzi mieli wykonać pozę przy jednej z nich, ta została im w rękach :D

I tak Kinga oddała swój welon a Sebastian muchę by dopiero o świcie udać się już chyba w "ranek poślubny"

A myśmy tam byli, wodę i colę pili...

raz, dwa, trzy - próba mikrofonu

2009-05-11T07:55:00.000+02:00

Będzie tu przede wszystkim o fotografii. Ślubna oczywiście będzie motywem przewodnim ale mam nadzieję, że uda mi się urozmaicić to moje pisanie zdjęciami z różnych dziedzin... :-)))
Fotografia to magia zatrzymania chwili. To wyrwanie jednego kadru z wątku pewnej historii wraz z jej rdzeniem, myślą przewodnia...
Ten blodżek będę prowadziła tylko ja...
Te same historie opowiedziane przez inny obiektyw, Jakubowy, znajdziecie na stronie http://studiofoto.net.pl/
A teraz, w związku z wiosennym szaleństwem w sercu i kolorami na ulicach podsyłam pioseneczkę: